Παγκόσμια ημέρα του Μετανάστη σήμερα, όχι όμως και του έποικου λαθρομετανάστη…


Στέλιος Καζαντζίδης   «Ο τραγουδιστής των μεταναστών»

Η εποχή κυριαρχίας του Καζαντζίδη συνέπεσε με το μεταναστευτικό κύμα των δεκαετιών του 50 και του 60. Μέχρι το 60, οπότε και υπογράφηκε η παραπάνω Ελληνο – Γερμανική «Σύμβαση», οι υπερωκεάνιοι μετανάστες πλειοψηφούσαν σε ένα ευρύ και πολυσύνθετο μεταναστευτικό σώμα. Από το 60 και μετά η Ευρώπη – και κυρίως η Δυτική Γερμανία, θα αποτελέσει βασικό μεταναστευτικό προορισμό για του Έλληνες.

Ενδεικτικά αναφέρουμε πως στα 1959 οι μόνιμοι μετανάστες (δηλαδή οι μετανάστες εγκατέλειπαν τη χώρα για περισσότερα του ενός έτη) που επέλεγαν την Αμερική ή την Ωκεανία, αλλά και άλλες περιοχές εκτός Ευρώπης, ήταν 13.871 έναντι μόλις 6.713 με προορισμό την Ευρώπη.

Έλληνες εργάτες σε ορυχείο της Γερμανίας.
Αρχείο Μουσείο DOMiD, Κολωνία

Το 1960 η κατάσταση θα αντιστραφεί και θα διατηρηθεί μέχρι και το 1970. Το 1960, λοιπόν, 17.764  Έλληνες θα μεταναστεύσουν  σε υπερωκεάνιους προορισμούς ενώ 26.927 θα εγκατασταθούν μόνιμα στην Ευρώπη. Παρόλο που η μετανάστευση στην Αμερική θα διατηρηθεί σε υψηλά αλλά σταθερά επίπεδα  καθόλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 60 (20 με 25 χιλιάδες μετανάστες ανά έτος), η μετανάστευση στην Ευρώπη θα ενταθεί και θα σημειώσει ρεκόρ στα 1965,οπότε 87.242 Έλληνες θα μετοικήσουν στις Ευρωπαϊκές χώρες.

Ο Καζαντζίδης χαρακτηρίζεται, πολλές φορές απαξιωτικά, ως ο τραγουδιστής της μετανάστευσης,  ο παρωχημένος και ξεπερασμένος εκφραστής μιας πραγματικότητας που για κάποιους δεν ήταν δα και κάτι το τόσο φοβερό. «Πήγαιναν στη Γερμανία, δύο βήματα μακριά οι Έλληνες και σιγά τι έγινε…», αναφέρουν μεταξύ άλλων.

Για κάποιους οι άθλιες συνθήκες και η σκληρή αντιμετώπιση της οποίας έτυχαν οι Έλληνες μετανάστες κατά τον 20ο αιώνα, δεν ήταν κάτι το σοβαρό. Αυτό που παραθέσαμε σε εισαγωγικά ειπώθηκε, και μάλιστα σε τηλεοπτική εκπομπή, από έναν αρκετά γνωστό, άνθρωπο της τέχνης (δεν θα του κάνουμε τη χάρη να τον κατονομάσουμε).

Είναι όμως ο Καζαντζίδης ο τραγουδιστής της μετανάστευσης;         Μονολεκτικά: Όχι!

Και αυτό διαπιστώνουμε μελετώντας την επίσημη δισκογραφία. Τα στοιχεία που συλλέγουμε είναι αποστομωτικά για όλους όσοι συνεχίζουν να υποτιμούν και να ειρωνεύονται, στην ασφάλεια που τους παρέχει η ασχετοσύνη τους και η άγνοια των πολλών.

Στον Πίνακα 2 καταγράφεται ο ακριβής αριθμός των τραγουδιών στο ρεπερτόριο του Καζαντζίδη (μαζί με τις επανεκτελέσεις) με θέμα στιχουργικό την ξενιτιά, που ηχογράφησε από το 1952 μέχρι και το 1970.

Μετά το 1970, και μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Καζαντζίδης τραγούδησε άλλα 10 τραγούδια (συμπεριλαμβανομένων των επανεκτελέσεων και των τραγουδιών που αφορούν στους πρόσφυγες και όχι αποκλειστικά στους οικονομικούς μετανάστες). Συνολικά σε μια δισκογραφία που μετρά 846 πρώτες εκτελέσεις (και περίπου 990 τραγούδια μαζί με τις επανεκτελέσεις και τις ανέκδοτες ηχογραφήσεις, που πλέον κυκλοφορούν), τα τραγούδια για την ξενιτιά είναι μόλις 85, ενώ αν δε συμπεριλάβουμε τις επανεκτελέσεις, το νούμερο μειώνεται σημαντικά, στα μόλις 73 τραγούδια, δηλαδή το 7,3 % περίπου, στο σύνολο του ρεπερτορίου του Καζαντζίδη.

Αξίζει να αναφέρουμε πως στην εποχή εκείνη τραγούδια με θέμα τη μετανάστευση και τη ζωή στην ξενιτιά, γράφτηκαν πάρα πολλά και τραγούδησαν πολλοί. Ίσως όλοι.

Τελικά ο Καζαντζίδης δεν ήταν ο τραγουδιστής της μετανάστευσης, μα ο τραγουδιστής των μεταναστών.

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ-ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ:

 


π η γ ή 




Και μια σύντομη παράλληλη αναφορά σε κάποιον άλλον  «τραγουδιστή»  που ομιλεί για μετανάστες κι άλλα σχετικά …

Απαξιώνοντας τα φαινόμενα…

Παρακολουθούμε με απάθεια το «κατάντημα» του Γιώργου Νταλάρα.  Δεν ανήκουμε, ασφαλώς, σε κείνους που θαυμάζουν στο ελάχιστο το ελλειμματικό – κατά τη γνώμη μας πάντα – ταλέντο του. Αναγνωρίζουμε  ωστόσο την προσφορά του στη δισκογραφία (όχι στην τέχνη), και την επαγγελματική του κατάρτιση.

Είμαστε πεπεισμένοι πως αν η τέχνη αξιολογούνταν αμιγώς ποσοτικά, ο Νταλάρας θα δέσποζε σε ένα χώρο ματαιόδοξου πρωταθλητισμού.

Δεν ανήκουμε επίσης  σε εκείνους που πιστεύουν πως ένα γιαούρτι και μάλιστα «αμφιβόλου προελεύσεως» λύνει τα προβλήματα, μα ούτε σε κείνους  που αβίαστα εξισώνουν τον εξευτελισμό, και στην προκειμένη με τη συναίνεση του «θύματος», με την άσκηση ωμής βίας ή το κάψιμο βιβλίων (μάλιστα!  Το ακούσαμε και αυτό).

Αν όλος αυτός  ο μεταπολιτευτικός συρφετός αντιλαμβανόταν την τάση ή την απόπειρα γελοιοποίησης ενός αν μη τι άλλο «επαγγελματία διασκεδαστή» (έτσι δεν παρουσιάζουν τους τραγουδιστές τα μέσα και ο τύπος; Αυτό δεν είναι το πρότυπο; Διασκεδαστές που τους πετάν και λουλούδια.  Γιατί όχι και γιαούρτια λοιπόν;)  ως το έσχατο αντανακλαστικό της κοινωνίας με σκοπό τη διόρθωση του λάθους, ίσως να μην ακούγαμε αυτές τις κραυγές αγωνίας από όλους εκείνους που συμπάσχουν περίλυποι, όχι από αγάπη στο πρόσωπο του καλλιτέχνη, αλλά εξαναγκαστικά και βουτηγμένοι στο φόβο της επικείμενης ανυπαρξίας όταν τα φώτα πέσουν.

Και όταν τα φώτα πέσουν  για μερικούς από αυτούς, όχι γιαούρτια μα πέτρες θα παρακαλάνε οι ίδιοι να βρεθούν κάποιοι –«δήθεν αγανακτισμένοι» και σκόπιμα υποκινημένοι να τους ρίξουν, για να επανέλθουν στην επικαιρότητα, μιας και θα έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί όπως τόσοι και τόσοι επιτυχημένοι «παλιάτσοι» της ιστορίας…

ΥΓ. Ας πάψουμε να απαξιώνουμε τα πρόσωπα και ας απαξιώσουμε τα συστήματα που τα γέννησαν και τα φαινόμενα των οποίων – τα πρόσωπα αυτά – δεν αποτελούν παρά ασήμαντες εκδηλώσεις. Τότε και μόνο τότε θα αλλάξουν ουσιαστικά τα πράγματα. Προς το παρόν το μόνο που πέτυχαν κάποιοι, έστω και ακούσια, ήταν να επαναφέρουν τον Νταλάρα στο προσκήνιο και αυτή τη φορά, δυστυχώς, ως θύμα, με τις ευλογίες ενός γενικευμένου συστήματος προώθησης… 


Η γνώμη του Στέλιου Καζαντζίδη  για τον Γ. Νταλάρα:

 Στέλιο έχεις και θα έχεις τον σεβασμό μας,διότι δεν υπάρχει και ούτε θα υπάρξει φωνή καλύτερη να σε διαδεχθεί ως ερμηνευτή και μεγάλο καλλιτέχνη!!!

 

Και  η ιδεολογία του Νταλάρα για τους  «μετανάστες»  :


ΤΡΑΓΚΑΣ ΓΙΑ ΝΤΑΛΑΡΑ ΚΑΙ ΠΡΩΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ…(ΗΧΗΤΙΚΟ):


 

ΜΑΣ ΜΙΛΆΕΙ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ!

Advertisements

About Click me

Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ. ************************************************************ THIS WEBSITE IS INVITED TO RESIDENTS OF THE MUNICIPALITY OF NAFPAKTIA AND TO THOSE VISITORS.

5 σκέψεις σχετικά με το “Παγκόσμια ημέρα του Μετανάστη σήμερα, όχι όμως και του έποικου λαθρομετανάστη…

  1. Ο διάσημος σκηνοθέτης μας Κώστας Γαβράς,σε μια στιγμιαία έκρηξη αγανάκτησης δικαιολογημένης,είπε στους Ευρωπαίους:»Σταματήστε να ταπεινώνετε τους Έλληνες…»και επίσης,έδωσε και μια συμβουλή στους καλλιτέχνες:»Κρατηθείτε μακριά από την πολιτική…» Η πρώτη ρήση προέρχεται από την αγάπη του για την πατρίδα,η δεύτερη από την αγάπη του για τον πολιτισμό μας που δεν έχει κανείς το δικαίωμα όσο ψηλά και να βρίσκεται κοινωνικά και οικονομικά,όσο δημοφιλής και να είναι,να τον ταυτίσει με την πολιτική και τις φιλοδοξίες ενός κόμματος.Αυτό,για τον απλούστατο λόγο,ότι αποτελεί κοινό αγαθό και εμείς απλά το υπηρετούμε και από αυτό αντλούμε την έμπνευσή μας για να δημιουργήσουμε.Αυτό ονομάζεται τέχνη.Αλλά την τέχνη κανείς δεν την έφερε από το σπίτι του.Η ταύτισή της με πρόσωπα και ιδιαίτερα η χρήση της για την ανάδειξη προσώπων στο πολιτικό γίγνεσθαι,που ιδιαίτερα στην εποχή μας είναι αναξιόπιστο,απαξιωτικό και χωρίς προοπτική και σαφή προσανατολισμό,είναι τουλάχιστον επικίνδυνη…

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. ΚΩΣΤΑΣ ΒΙΡΒΟΣ
    ——————————-

    Ένας σπουδαίος δημιουργός, κορυφαίος παράγων, αλλά και ένθερμος και συνειδητός φίλος του λαϊκού τραγουδιού ήταν ο Κώστας Βίρβος, που πέθανε την περασμένη Πέμπτη, 7 Αυγούστου, στο σπίτι του στο Παλαιό Φάληρο, σε ηλικία 89 ετών.
    Ανήκε στην τετράδα των μεγάλων στιχουργών της δεκαετίας του ΄50 (μαζί με την Παπαγιαννοπούλου, τον Χαρ. Βασιλειάδη και τον Χρήστο Κολοκοτρώνη). Ενεργός ως το τέλος, ηχογράφησε σχεδόν μια χιλιάδα τραγούδια. Ήταν συμπατριώτης και φίλος του Τσιτσάνη, αλλά συμπορεύτηκε σχεδον πέντε δεκαετίες με τον Δερβενιώτη. Θαύμαζε τον Καζαντζιδη, αλλά αγαπούσε τον Μπιθικώτση, με τον οποίον ήταν και κουμπάρος.
    Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση κατά την γερμανοϊταλική κατοχή. Φυλακίστηκε και βασανίστηκε.
    Σπούδασε στην Πάντειο και εργάστηκε στο υπουργείο Οικονομικών. Συνταξιοδοτήθηκε από τη θέση του Γενικού Διευθυντή Κρατικών Λαχείων.
    Η κηδεία του θα γίνει την Δευτέρα στις 4.30 μμ από την Παναγίτσα στο Παλαιό Φάληρο.
    Η αγάπη και η ευγνωμοσύνη μας θα τον συνοδεύουν στο τελευταίο του ταξίδι.
    (Σε προσεχή ανάρτηση θα δημοσιεύσουμε μερικά περιστατικά και κάποια ντοκουμέντα)

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Τι σχέση μπορεί να έχει ενας προδότης και φραγκοφονιάς διασκεδαστής όπως ο νταλάρας μ’ ενα μοναδικό φωνητικό και καλλιχτενικό φαινόμενο όπως ο Μέγας Στέλιος Καζντζίδης ????????

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε υπεύθυνα

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s