ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: Στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος, 4 Οκτ. 1955

https://galanoleykoblog.files.wordpress.com/2016/10/3cb36-ce9fcea0ce91cea0ce91ce93ce9fcea3.jpg?w=313&h=424

O Αρχιστράτηγος του Eλληνοϊταλικoύ πολέμου και του Συμμοριτοπολέμου


ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΧΑΣΜΟ ΣΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΓΟΣ:ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΧΑΣΜΟ ΣΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Αλέξανδρος Παπάγος (9 Δεκεμβρίου 1883 – 4 Οκτωβρίου 1955)

https://i1.wp.com/cdn.sansimera.gr/media/photos/main/Alexandros_Papagos.jpgΓράφει ο  Μ. Κούμας
καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Δέκα Οκτωβρίου 1935, ώρα ενδεκάτη πρωινή… Ο υποστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, ο υποναύαρχος Δημήτριος Οικονόμου και ο υποπτέραρχος Γεώργιος Ρέππας σταματούν το αυτοκίνητο που μεταφέρει τον πρωθυπουργό Παναγή Τσαλδάρη από την Κηφισιά στην Αθήνα και τον καλούν να επιστρέψει στην οικία του, προκειμένου να προβούν σε ανακοινώσεις βαρυσήμαντες για το μέλλον της χώρας: η παλινόρθωση της βασιλείας έπρεπε να επέλθει με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης πριν από το δημοψήφισμα της 3ης Νοεμβρίου.

https://galanoleykoblog.files.wordpress.com/2014/10/3c9e1-files-php.jpg

Από δεξιά προς τα αριστέρα: Παπάγος, Ρέππας, Κονδύλης (μπροστά), Ρέππας. Οι πρωταίτιοι του παραξικοπήματος κατά της κυβέρνησης Τσαλδάρη

Ο Τσαλδάρης, αντίθετος στο ενδεχόμενο πραξικοπηματικής μεταβολής του πολιτεύματος, υπέβαλε λίγες ώρες αργότερα την παραίτησή του. Κατόπιν, οι τρεις ανώτατοι αξιωματικοί ανέθεσαν την πρωθυπουργία στον Γεώργιο Κονδύλη, υπουργό Στρατιωτικών της κυβέρνησης Τσαλδάρη. Ο δρόμος για την παλινόρθωση ήταν πλέον ανοιχτός. Η υιοθέτηση ψηφίσματος υπέρ της βασιλείας από τη μονόπλευρη Εθνοσυνέλευση, η διεξαγωγή νόθου δημοψηφίσματος και η επάνοδος του Γεωργίου Β΄ σηματοδότησαν την κατάρρευση της βραχύβιας Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Κατά το μεταβατικό αυτό διάστημα, η ανάθεση του υπουργείου Στρατιωτικών στον Παπάγο αποτελούσε εγγύηση για την εγκαθίδρυση του νέου καθεστώτος, αφού ο Έλληνας στρατιωτικός απολάμβανε της πλήρους εμπιστοσύνης του σώματος των αξιωματικών, που στη μεγάλη του πλειοψηφία ήταν, μετά την κατάπνιξη του βενιζελικού κινήματος του Μαρτίου, φιλοβασιλικό.
Πρωτεργάτης της πραξικοπηματικής παλινόρθωσης της μοναρχίας, βασικός παράγοντας του αντιβενιζελικού στρατοπέδου, ο Παπάγος ουδέποτε απέκρυψε τα φιλοβασιλικά του αισθήματα. Υιός του αντιστράτηγου Λεωνίδα Παπάγου και της Μαρίας το γένος Αβέρωφ, ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1883. Το 1901 εισήλθε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία, όμως, εγκατέλειψε ένα χρόνο αργότερα προκειμένου να φοιτήσει στη Στρατιωτική Σχολή των Βρυξελλών και στη Σχολή Εφαρμογής Ιππικού της Υπρ. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1906, κατετάγη ως ανθυπίλαρχος στον ελληνικό στρατό και το 1912-1913, μετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως υπίλαρχος και διαγγελέας του αρχιστράτηγου και μετέπειτα βασιλιά Κωνσταντίνου.
Κατά τη διάρκεια του Εθνικού Διχασμού, ο Παπάγος τάχθηκε υπέρ του βασιλιά Κωνσταντίνου, με αποτέλεσμα, μετά την επιστροφή του Ελευθερίου Βενιζέλου στην πρωτεύουσα, το καλοκαίρι του 1917, να εξορισθεί στην Ίο, τη Σαντορίνη, τη Μήλο και την Κρήτη και μάλιστα παρά το γεγονός ότι στο μεταξύ είχε υποβάλει την παραίτησή του. Μετά την ήττα του Κόμματος Φιλελευθέρων στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920, επέστρεψε στις τάξεις του ελληνικού στρατού, λαμβάνοντας μέρος στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Τον Οκτώβριο του 1923, μετά την καταστολή του κινήματος Γαργαλίδη – Λεοναρδόπουλου από την κυβέρνηση του Στυλιανού Γονατά, ο Παπάγος και άλλοι βασιλόφρονες αξιωματικοί αποστρατεύθηκαν. Το 1926 επανήλθε στον Στρατό από την οικουμενική κυβέρνηση, αναλαμβάνοντας διαδοχικά χρέη διοικητή της Ταξιαρχίας Ιππικού Λάρισας (1927-1931), υπαρχηγού του ΓΕΣ (1931-1933), επιθεωρητή Ιππικού του ΓΕΣ (1933-1935) και διοικητή του Α΄ και του Γ΄ Σώματος Στρατού (1935).

https://galanoleykoblog.files.wordpress.com/2014/10/ee007-praxtsaldaris.jpg

*Η ανατροπή της κυβέρνησης Παναγή Τσαλδάρη

Στις 19 Δεκεμβρίου 1935, μετά την επάνοδο του βασιλιά Γεωργίου Β΄ στην Ελλάδα και την πτώση της κυβέρνησης Κονδύλη, ο Παπάγος ανέλαβε και πάλι χρέη υπουργού Στρατιωτικών, αυτή τη φορά στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Δεμερτζή. Στη θέση αυτή παρέμεινε έως τις 5 Μαρτίου 1936, όταν αντικαταστάθηκε από τον Ιωάννη Μεταξά εξαιτίας της διαφωνίας του στο ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης στηριζόμενης και στις ψήφους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος.
Την 1η Αυγούστου 1936, λίγες μόλις ημέρες πριν από την εγκαθίδρυση δικτατορικού καθεστώτος, ο Ιωάννης Μεταξάς, κοινοβουλευτικός ακόμη πρωθυπουργός, τοποθέτησε τον Παπάγο αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Σε μια εποχή δραματικής επιδείνωσης του διεθνούς κλίματος, κατά την οποία ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος ήταν πλέον πιθανός –τουλάχιστον πιο πιθανός από το πρόσφατο παρελθόν– ο Παπάγος ανέλαβε το δύσκολο έργο της στρατιωτικής προετοιμασίας της χώρας. Μιας χώρας με τεράστια οικονομικά προβλήματα, αλλά ταυτόχρονα καταδικασμένης, λόγω της γεωγραφικής της ιδιομορφίας και των περιφερειακών συσχετισμών ισχύος, να μεριμνά για τη διασφάλιση της εδαφικής της ακεραιότητας έναντι πολλαπλών, κάθε φορά, απειλών.

Ο θριαμβευτής του Μετώπου συνελήφθη στην Κατοχή

Μετά την ιταλική επίθεση της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Παπάγος ετέθη επικεφαλής του αγώνα κατά του φασισμού, αναλαμβάνοντας αρχιστράτηγος του ελληνικού Στρατού. Υπό την ηγεσία των δύο σημαντικότερων μορφών της σύγχρονης ελληνικής στρατιωτικής ιστορίας, του Ιωάννη Μεταξά και του Αλέξανδρου Παπάγου, ο ελληνικός λαός κατέφερε να αποκρούσει την επίθεση, χάρη στη συστηματική προετοιμασία των δυνάμεων της Ηπείρου και την άψογη οργάνωση μιας γρήγορης και αποτελεσματικής επιστράτευσης. Πρώτη νίκη εις βάρος των δυνάμεων του Άξονα, προώθηση του ελληνικού στρατού σε έδαφος εχθρικό… Ο αιφνίδιος θάνατος του πρωθυπουργού δεν επέφερε οποιαδήποτε αλλαγή στην ελληνική στάση ούτε μείωσε την αποφασιστικότητα για αντίσταση και στη ναζιστική πρόκληση. Ήδη, η απόφαση του Λονδίνου να συνδράμει εμπράκτως την ελληνική πολεμική προσπάθεια ενόψει της διαφαινόμενης γερμανικής εισβολής καθιστούσε, στις αρχές του 1941, επιτακτική την ανάγκη συντονισμού των δύο επιτελείων – ελληνικού και βρετανικού. Στο σημείο αυτό, όμως, εντοπίσθηκαν τα πρώτα νέφη στις σχέσεις του Παπάγου με τους Βρετανούς. Η διαφωνία του αρχιστρατήγου σχετικά με την οργάνωση της άμυνας της Ελλάδος προκάλεσε τη σταδιακή διάρρηξη των σχέσεών του όχι μόνον με τους Βρετανούς, αλλά και με τον βασιλιά Γεώργιο.

Η αδυναμία σύμπηξης ενός βαλκανικού μετώπου κατά του Άξονα, σε συνδυασμό με τη συντριπτική ανωτερότητα της γερμανικής στρατιωτικής μηχανής, κατέστησαν αναπόφευκτη την πτώση της Ελλάδας. «Στρατός δέον αγωνισθή μέχρις εσχάτου ορίου δυνατοτήτων του. Αντικαταστήσατε αμέσως Τσολάκογλου», τηλεγράφησε ο Αλέξανδρος Παπάγος όταν πληροφορήθηκε την πρωτοβουλία του στρατηγού να συνθηκολογήσει με τον Γερμανό εισβολέα στις 20 Απριλίου 1941. Τρεις ημέρες αργότερα, ο Παπάγος ζήτησε να απαλλαγεί από τα καθήκοντά του. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, η παραίτησή του υπαγορεύθηκε από την πεποίθηση ότι δεν θα έπρεπε κανείς να διαθέτει υψηλό βαθμό τέτοιον που να είναι σε θέση να διαπραγματευθεί με τους κατακτητές. Ενδεχομένως, όμως, η εξέλιξη αυτή να πρέπει να αποδοθεί στην έλλειψη εμπιστοσύνης του βασιλιά στο πρόσωπο του Παπάγου… Σε κάθε περίπτωση, ο Παπάγος δεν ακολούθησε τη βασιλική κυβέρνηση στην Κρήτη και στην εξορία της Μέσης Ανατολής, παραμένοντας στην κατεχόμενη Ελλάδα.

https://galanoleykoblog.files.wordpress.com/2014/10/b03b3-cebfceb9-cf83cf84cf81ceb1cf84ceb7ceb3cebfceaf-ceb1ceb9cf87cebcceaccebbcf89cf84cebfceb9-cf83cf84cebf-cebdcf84ceb1cf87ceaccebfcf85.jpg

Ο Αλέξανδρος Παπάγος κρατούμενος των Ναζί με άλλους στρατηγούς στο Νταχάου. Εικονίζονται από αριστερά οι στρατηγόί Γ. Κοσμάς, Κ. Μπακόπουλος, Αλ. Παπάγος, Ιω. Πιτσίκας και Παν. Δέδες. Καθιστοί οι στρατιώτες Νικ. Γρίβας και Βασ. Δημητρίου.

«Στρατιωτική Ιεραρχία»

Στις αρχές του 1943, ο Παπάγος μαζί με άλλους πέντε αντιστρατήγους (Γεώργιος Κοσμάς, Ιωάννης Πιτσίκας, Κωνσταντίνος Μπακόπουλος, Παναγιώτης Δέδες και Δημήτριος Παπαδόπουλος) προχώρησαν στην ίδρυση της οργάνωσης «Στρατιωτική Ιεραρχία», η οποία φιλοδοξούσε να παίξει καθοριστικό ρόλο στον συντονισμό των αντιστασιακών δυνάμεων. Στο πλαίσιο αυτό, ο Παπάγος προσπάθησε να αποκαταστήσει επαφές τόσο με την ελληνική εξόριστη κυβέρνηση όσο και με τις αντιστασιακές οργανώσεις. Ωστόσο, τον Ιούλιο του 1943, ο Παπάγος και τα υπόλοιπα ιδρυτικά στελέχη της «Στρατιωτικής Ιεραρχίας» (με την εξαίρεση του Παπαδόπουλου) συνελήφθησαν από τις αρχές Κατοχής και εστάλησαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία. Δεν θα επέστρεφε στην Ελλάδα παρά μόνον τον Ιούλιο του 1945, μετά τη συνθηκολόγηση του Βερολίνου. Θα παρέμενε αμέτοχος των πολιτικών εξελίξεων έως τον Ιανουάριο του 1949, όταν εκλήθη από την κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη να αναλάβει την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων κατά την τελευταία φάση των εμφυλίων συγκρούσεων.



Στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος, 9/12/1883 – 4/10/1955

https://i1.wp.com/cdn.sansimera.gr/media/photos/main/Alexandros_Papagos.jpgΣτρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε Αρχιστράτηγος κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο και στο τελευταίο στάδιο του Εμφυλίου Πολέμου, και Πρωθυπουργός από το 1952 έως το θάνατό του.
Ο Αλέξανδρος Παπάγος γεννήθηκε στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο αντιστράτηγος Λεωνίδας Παπάγος με καταγωγή από τις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας και μητέρα του η Μαρία Καλίνσκυ, ανιψιά του εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ.
Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές, το 1901 εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά την εγκατέλειψε ένα χρόνο αργότερα, προκειμένου ν’ ακολουθήσει στρατιωτική εκπαίδευση στο εξωτερικό, καθότι είχε παρέλθει το όριο ηλικίας για την εισαγωγή του στη Σχολή Ευελπίδων. ..

Φοίτησε για μία διετία (1902 – 1904) στη στρατιωτική σχολή των Βρυξελλών και την επόμενη διετία στη σχολή Ιππικού του Ιπρ.
Το 1906 επέστρεψε στην Ελλάδα και κατετάγη στο στρατό ως Ανθυπίλαρχος στο Όπλο του Ιππικού. Το 1911 παντρεύτηκε τη Μαρία Καλίνσκυ, εγγονή του στρατηγού Τιμολέοντα Βάσσου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, την Ειρήνη (1914), σύζυγο του γλύπτη Γιάννη Παππά και τον Λεωνίδα (1912), διπλωμάτη και αυλάρχη των ανακτόρων.
Ο Παπάγος συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως Υπίλαρχος κι έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις για την κατάληψη των Ιωαννίνων. Δεδηλωμένος φιλοβασιλικός ο Παπάγος, μετά την επικράτηση του Ελευθέριου Βενιζέλου το 1917, αποστρατεύτηκε κι εξορίστηκε διαδοχικά στα νησιά Ίο, Θήρα, Μήλο και Κρήτη.
Η νίκη των «Κωνσταντινικών» και η επάνοδος του Βασιλιά Κωνσταντίνου το Νοέμβριο του 1920 είχε ως επακόλουθο την ανάκληση του Παπάγου στο στράτευμα και την αναδρομική απόδοση του βαθμού του Αντισυνταγματάρχη. Συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία ως Επιτελάρχης σε μονάδες του Ιππικού, όπου και παρέμεινε μέχρι την κατάρρευση του Μετώπου τον Αύγουστο του 1922.
Μετά την Επανάσταση Πλαστήρα, το 1922, αποστρατεύτηκε εκ νέου. Επανήλθε για δεύτερη φορά στις τάξεις του στρατού το 1926 επί οικουμενικής κυβέρνησης με το βαθμό του Συνταγματάρχη και μέχρι το 1935 είχε φθάσει στο βαθμό του Αντιστρατήγου, διοικώντας σημαντικές μονάδες του Ελληνικού Στρατού.
Στις 10 Οκτωβρίου 1935, ως αρχηγός του Στρατού οργάνωσε κίνημα μαζί με τους ομολόγους του υποναύαρχο Οικονόμου και αντιπτέραρχο Ρέππα, προκαλώντας την παραίτηση της κυβέρνησης Τσαλδάρη κι επιταχύνοντας τις εξελίξεις για την επαναφορά της βασιλείας στη χώρα μας. Ο Γεώργιος Κονδύλης, που βρισκόταν σε συνεννόηση με τους πραξικοπηματίες, σχηματίζει αμέσως κυβέρνηση, ορίζοντας τον Παπάγο υπουργό Στρατιωτικών. Η νέα κυβέρνηση προκήρυξε δημοψήφισμα για τη μορφή του πολιτεύματος, το οποίο απέβη υπέρ της Βασιλευόμενης Δημοκρατίας και ο Παπάγος ορίστηκε να μεταφέρει το αποτέλεσμα στο Βασιλιά Γεώργιο Β’ στην Αγγλία, όπου διέμενε.

https://i2.wp.com/cdn.sansimera.gr/media/photos/Alexandros_Papagos-Time.jpgΌταν ο Ιωάννης Μεταξάς έγινε πρωθυπουργός, επανήλθε στην αρχηγία του στρατεύματος την 1η Αυγούστου 1936, παρέχοντάς του σημαντική βοήθεια στο πραξικόπημα της 4ης Αυγούστου. Παρέμεινε στη θέση αυτή και κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας Μεταξά, συμβάλλοντας στην αναδιοργάνωση και τον επανεξοπλισμό του ελληνικού στρατού στον διαφαινόμενο πόλεμο.

Με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου ανέλαβε Αρχιστράτηγος του στρατού ξηράς, καταφέρνοντας, παρά τις υλικές αδυναμίες και τον αρχικό αιφνιδιασμό, να οργανώσει την αποτελεσματική άμυνα της χώρας και να απωθήσει τα ιταλικά στρατεύματα στην αλβανική ενδοχώρα. Παρέμεινε στην ηγεσία του στρατεύματος έως τις 23 Απριλίου 1941, οπότε παραιτήθηκε, προκειμένου να μη συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις της συνθηκολόγησης μετά τη ναζιστική εισβολή και προέλαση, επικρίνοντας το στρατηγό Τσολάκογλου για το σχηματισμό δοσιλογικής κυβέρνησης.
Στη διάρκεια της Κατοχής, δημιούργησε μία πατριωτική οργάνωση, τη Στρατιωτική Ιεραρχία, στην οποία συμμετείχαν ως επί το πλείστον αξιωματικοί. Η αποκάλυψη της δράσης τους τον Ιούλιο του 1943 συνοδεύτηκε από την αποστολή του, μαζί με άλλους τέσσερεις αντιστράτηγους, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (στο Νταχάου, μεταξύ άλλων), στα οποία παρέμεινε μέχρι τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας.
Επέστρεψε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1945 και τον Ιούλιο του 1947 του απονεμήθηκε ο βαθμός του στρατηγού εν αποστρατεία. Στις 19 Ιανουαρίου 1949 η κεντρώα κυβέρνηση Σοφούλη ανακάλεσε στην ενέργεια τον στρατηγό Αλέξανδρο Παπάγο και του ανέθεσε εν λευκώ τη Γενική Αρχιστρατηγία των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, με στόχο τη συντριβή της κομμουνιστικής ανταρσίας.
Η έκβαση του Εμφυλίου Πολέμου ήταν επιτυχής για τις αστικές δυνάμεις, με την καθοριστική συμβολή των Αμερικανών. Η εξέλιξη αυτή οδήγησε το Βασιλιά Παύλο να απονείμει στον Παπάγο, για πρώτη φορά σε έλληνα στρατιωτικό, τον τίτλο του Στρατάρχη (17 Οκτωβρίου 1949). Ο Στρατάρχης Παπάγος παρέμεινε επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, συμβάλλοντας στην ίδρυση στις 11 Απριλίου 1950 του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, σε αντικατάσταση των μέχρι τότε υφιστάμενων Υπουργείων Στρατιωτικών, Ναυτικών και Αεροπορίας, και την οργάνωση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ), του οποίου υπήρξε και ο πρώτος αρχηγός.
Σημαντική υπήρξε η συμβολή του σε θέματα που αφορούσαν τη βελτίωση των όρων διαβίωσης των αξιωματικών, με τη σύσταση του Αυτόνομου Οικοδομικού Οργανισμού Αξιωματικών (ΑΟΟΑ) και τη δημιουργία ενός οικισμού στις ανατολικές πλαγιές του Υμηττού, που φέρει το όνομά του (Δήμος Παπάγου).
Οι αποτυχημένες προσπάθειες των βενιζελογενών δυνάμεων για τη δημιουργία ενός ισχυρού κεντρώου συνασπισμού οδήγησαν τον αμερικανικό παράγοντα να βλέπει θετικά τη λύση της ανάληψης της πρωθυπουργίας από τον δεξιό Παπάγο, που πλέον διέθετε ιδιαίτερα ισχυρό γόητρο στην ελληνική κοινωνία. Το εγχείρημα στηρίχθηκε και από τα μεγαλύτερα εκδοτικά συγκροτήματα της εποχής (Καθημερινή, Εστία, Βήμα), αλλά αντιμετώπισε τη σθεναρή αντίδραση των Ανακτόρων, που φοβούνταν απώλεια του ελέγχου του στρατεύματος.
Στις 28 Μαΐου 1951 ο Παπάγος υπέβαλε την παραίτησή του στον Πρωθυπουργό Σοφοκλή Βενιζέλο, εκφράζοντας την πρόθεσή του να πολιτευτεί. Στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951 ο «Ελληνικός Συναγερμός», το κόμμα που είχε ιδρύσει στα πρότυπα του γαλλικού Συναγερμού του στρατηγού Ντε Γκολ, συγκέντρωσε το 36,53% των ψήφων, αλλά δεν εξασφάλισε αυτοδύναμη πλειονοψηφία στη Βουλή.

https://i0.wp.com/cdn.sansimera.gr/media/photos/Papagos-Plastiras.jpgΟι κεντρώες πολιτικές δυνάμεις σχημάτισαν βραχύβια κυβέρνηση με πρόεδρο το Νικόλαο Πλαστήρα, η οποία μετά την ασθένειά του και την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη κλονίστηκε σοβαρά. Στις 10 Οκτωβρίου 1952 προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 16 Νοεμβρίου, με νέο πλειοψηφικό σύστημα. Ο Ελληνικός Συναγερμός κατήγαγε θρίαμβο με ποσοστό 49,22% και 247 από τις 300 έδρες της Βουλής, με αποτέλεσμα να σχηματισθεί κυβέρνηση Παπάγου στις 19 Νοεμβρίου 1952.

Στο εσωτερικό μέτωπο, η κυβέρνηση Παπάγου ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για την ανοικοδόμηση της χώρας, μετά τον καταστροφικό εμφύλιο και την κατοχή. Στο οικονομικό πεδίο απόλυτος κυρίαρχος υπήρξε ο Υπουργός Συντονισμού Σπυρίδων Μαρκεζίνης, ο οποίος με τολμηρές κινήσεις κατάφερε τη μερική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.
Στις 9 Απριλίου 1953 η κυβέρνηση, με πρόταση του Μαρκεζίνη, προχώρησε στην υποτίμηση κατά 50% του εθνικού νομίσματος έναντι του δολαρίου, συνδέοντας με αυτό τον τρόπο την ισοτιμία της δραχμής με τα διεθνή νομίσματα, σύμφωνα με τις επιταγές του Bretton Woods (1944). Η απόφαση αυτή θεωρείται από τις πλέον επιτυχημένες οικονομικές κινήσεις και συνέβαλε δραστικά στη σταθεροποίηση της εθνικής οικονομίας. Η αντιπολίτευση κατηγόρησε επανειλημμένα την κυβέρνηση Παπάγου ότι δεν έπραξε αρκετά για την κοινωνική συμφιλίωση και την επούλωση των τραυμάτων του Εμφυλίου.
Στην εξωτερική πολιτική, η νέα κυβέρνηση ευθυγραμμίστηκε με την πολιτική των Η.Π.Α., κατανοώντας την ηγετική τους παρουσία μεταξύ των χωρών του Ελευθέρου Κόσμου και τους παραχώρησε το δικαίωμα της δημιουργίας στρατιωτικών βάσεων στο ελληνικό έδαφος. Δύο είναι τα σοβαρότερα προβλήματα στην εξωτερική πολιτική που αντιμετώπισε ο Παπάγος: το Κυπριακό και τα Σεπτεμβριανά.
Την περίοδο της διακυβέρνησής του κορυφώνεται ο απελευθερωτικός αγώνας των Κυπρίων από τη βρετανική αποικιοκρατία, που ζητούσαν την Ένωση με τη μητέρα – πατρίδα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την άμεση εμπλοκή της Ελλάδας, που αντιμετώπισε, όμως, και την αντίδραση της ισχυρής συμμάχου Μεγάλης Βρετανίας. Η έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ βρίσκει τον Παπάγο σοβαρά άρρωστο και ανίκανο να πάρει αποφάσεις. Οι συγκρούσεις στην Κύπρο οδηγούν σε χειροτέρευση τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που φθάνουν στο κατώτερο δυνατό σημείο με το τουρκικό πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης στις 6 Σεπτεμβρίου 1955.
Ο Στρατάρχης Παπάγος πέθανε έπειτα από σύντομη ασθένεια, ενώ ήταν ακόμη πρωθυπουργός. Ο Βασιλιάς Παύλος έκανε την έκπληξη κι έχρισε διάδοχό του τον δυναμικό υπουργό Δημοσίων Έργων Κωνσταντίνο Καραμανλή και όχι κάποιο πρωτοκλασάτο στέλεχος της κυβέρνησής του, όπως τους δελφίνουςΣτέφανο Στεφανόπουλο και Παναγιώτη Κανελλόπουλο.


 


Ο Αλέξανδρος Παπάγος (1883-1956), με λαμπρές στρατιωτικές σπουδές στο εξωτερικό εξελίσσεται σε άριστο επιτελικό και στρατηλάτη. Μολονότι υπασπιστής του Ελευθερίου Βενιζέλου, ταυτίζεται με τα Ανάκτορα και τον αντιβενιζελισμό με αποτέλεσμα να αποστρατεύεται και να επανέρχεται ανάλογα με τις πολιτικές εξελίξεις. Πρωθυπουργός από το Νοέμβρη του 1952 έως το θάνατό του συμβάλλει στον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της χώρας.

Παραγωγή: Βουλή – Τηλεόραση

 


Η κηδεία του Στρατάρχη – Πρωθυπουργού (5-7/10/1955), στην Αθήνα


 

s o u r c e

About Click me

Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ. ************************************************************ THIS WEBSITE IS INVITED TO RESIDENTS OF THE MUNICIPALITY OF NAFPAKTIA AND TO THOSE VISITORS.

Σχολιάστε υπεύθυνα

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s